اولئک المقربون

شهدا اینجوری فکر می کردند:

شهید آوینی:   

                ...وچگونه از جان نگذرد آنکه می داند جان بهای دیدار است"

فرزند یکی از شهدای گرانقدر دفاع مقدس ( البته بنده از قولی شنیدم) گفته بود:" من نظام اسلامی رو قبول داشتم اما رفتار مسئولان و بی اعتنایی های اونها باعث شد که نظرم عوض شه در مورد این نظام" و تازه مدعی بود که پدر بزرگوارش هم اگر امروز بود مثل اون فکر می کرد!

با وجود اینکه معتقدم واقعا در حق خانواده شهدا کم کاری شده اما می گم نباید همه چیز رو با هم قاطی کرد! اگر این شهید بزرگوار و امثال ایشون می خواستن مثل اینها فکر کنند که الان معلوم نبود کدوم بیگانه از خدا بی خبری راست راست تو مملکت ما راه می رفتم و به ما دستور می داد!

نه کسی به شهدا چیزی داده بود نه وعده ای. اونها بدون هیچ شرط و شروطی ولایت رو پذیرفتند ، به حرف ولی امرشون اعتماد کردند و ایمان داشتند به وعده پروردگار.

پذیرفتن ولایت بی شرط و شروط یعنی " جان دادن بی هیچ مزد و منتی" یعنی " گذشتن از همه چیز برای رسیدن به همه چیز!!!"

اگر قبرستان جایی است که مردگان

را در خاک سپرده اند پس ما قبرستان نشینان عادات

و روزمرگیها را کیراهی به معنای زندگی است؟

اگر مقصد پرواز است، قفس ویران بهتر.

پرستویی که مقصد را در کوچ می یابد

از ویرانی لانه اش نمی هراسد

                                                                                       شهید سید مرتضی آوینی

التماس دعای فراوان

کربلایی شوید، یاحق

ختم 14 صلوات نذر وجود مقدس آقا امام زمان(عج)، بسم الله