وفای کوفیان و ما!!!
همیشه با خودم فکر می کنم چی به سر کوفیان اومو که اونجوری پشت امامشون رو خالی کردن؟ علی(ع) با او همه عظمت، چه جوریب دلشون اومد تنهاش بذارن؟! خوارج بصیرتشون رو کجا جا گذاشتن که پشت مردن به علی؟! ابن ملجم به کجا رسیده بود که اونجوری شمشیر کشید رو جانشین پیغمبر؟
همه اینها سرمنشأش یه فتنه بود. فتنه قتل عثمان(!)همه اینها از جایی شروع شد که یه عده تصمیم می گیرن نفاق ایجاد کنن بین علی و امتش! (البته در بی وفایی کوفیان شکی نیست که زبانزده که تاریخ فراموش نکده و نمی کنه که چه کردند همین کوفیان با حسین(ع))
اما می خواه بگم اون فتنه، آزمایشی بود برای اثبات وفای کوفیان برای اینکه معلوم بشه چقدر ثابت قدم هستن تو عهد و پیمانشون با مولاشون و کوفه شکست خورد، یه شکست مفتضحانه! شکست خورد تو اون فتنه تاریخی!
بعضی وقتها با خودم می گم اگه اون روزها ما یکی از اهالی کوفه بودیم با علی می موندیم یا پشت می کردیم به علی(ع)، اما بعد با خودم می گم چرا راه دور بریم؟ فتنه همیشه هست همیشه هم کارش ایجاد نفاق بوده و هست، ایجاد تردید و دودلی. یکی از کارهای دیگه ای که می کنه ایه که جدا می کنه با وفا رو از بی وفا. وفا به چی؟ به تمام ارزش های یک جامعه به تمام اعتقادات و مقدسات یک جامعه...
فتنه مثل آتیش زیر خاکستر می مونه ممکنه شعله اش کم بشه ولی خاموش نمیشه اگه شرایط براش فراهم شه یه جوری زبونه می کشه که اگه حواست جمع نباشه بدجوری می سوزونتت. دوست و آشنا و غریبه هم که سرش نمیشه حواست نباشه تو رو هم می گیره، بصیرت نداشته باشی دامنت رو می گیره، حق و باطل و حالیت نباشه می سوزی تو آتیش فتنه!
کوفی ها پشت کردند به علی چون علی رو نشناخته بودند، چون نسبت به حقانیت علی(ع) کور و کر بودند! اما؛ ما، ما چقدر علی زمانمون رو می شناسیم ما چقدر بصیرت داریم نسبت به ولی مون؟ - اسلامی که قراره جهانی بشه که بی حکومت مقتدر نمی شه! و یک حکومت مقتدر بی ولی نمیشه!- و سید علی(!) ولی ماست.
حالا ما چقدر نگاهمون به این آقا وسیعه؟! از اونور چقدر فتنه و شعله های فتنه رو می شناسیم تا یه وقت دامنگیرش نشیم؟ خوبه که تک تک ما بچه مسلمونهای مدعی (!) یه ذره وسعت بدیم نگاهمون رو و افزایش بدیم بصیرتمون رو تا هرگز نیاد روزی که ناخواسته شمشیر بکشیم به روی علی زمانمون!!!
التماس دعای فراوان، یا حق
ختم 14 صلوات نذر وجود مقدس آقا امام زمان (عج)، بسم الله
+ نوشته شده در یکشنبه ۱۴ شهریور ۱۳۸۹ ساعت 19:7 توسط نسرین
|
شهدا خودشان متحول شدند و در ارواح جوانان ما و مردم ما تحول آفریدند. جوان های امروز، نه امام را که مظهر قداست و شرف و نمونه ی برترین اولیاء بعد از معصومین بوده دیده اند؛ نه دوران جنگ را تجربه کرده اند، نه سختی های قبل از دوران انقلاب را دیده اند؛ اما همین جوان های امروزبا روحیه ی آماده و قوی، با ذهن روشن و عزم راسخ ایستاده اند. این بر اثر چیست؟ این همان تزریق خون است که شهیدان ما به این انقلاب انجام داده اند، شهیدان، ما را زنده کردند.